Yağdım! Yağmur oldum,yağdım şehrin üzerine
Her taraf kir pas lakin deniz gibi gözlerin vardı hep varolan
Karşı kıyıda vapur düdükleri,
Tren keşmekeşi,
Simitçi bağrışları
Osman amca zindan arkasında gidemedim baştan beri,
Haliç ten şehirlerin üstenerin o tarafta eyüp tarifsiz şehir ıskalaması gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta