Bu yağmur sarar büsbütün vücudumu
Saçlarımdan tutunan birçok damla
Bir cesaretle göğüsler boşluğu
yanaklarımda gezdiririm sabırla
Kaynayan beynimin tuzlu suyunu
Belirsiz bir yolculuktan sonra
Yağmur gibi bende bulsam yolumu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta