Yadem Şiiri - Nisa Pişkin

Gecenin sabahı karıştığı günlerde seni tanıdım ben yade
Öyle korktuğum gecelerde
sana dua ettim yade
ruhum gökte erirse bile
sen benimsin ey yade
Olurda üzersem seni
vur yüzüme feryadını
celladı olma aşkımın
bir deli gününe sevdim seni yade
sabah olsun istemedim
sen o zamanlar sahrada bir buhrandın
sensiz akşamlar cehennem misaliydi yade

Seni sevdikten sonra anladım içtiğim suyu zehirden ,yediğim yemeğin ölümden farkı yoktu yade

Güzleri hayallerime girer benden kaçardın
Ben de seni yakalar düşlere dalardım
sabahlar sessiz sedasız meymenetsizdi
seni sevdim yade
ben seni gördüğümde bir kırık daldın
kırıp kırıp dökmüşlerdi seni yadem
her bir dalını yeşerttim
kalbim senleyken ben olmayı unutur
zil gibi titreyen kalbim çırpınarak seni izler
sen benimsin ey yade
bakardım gözlerine bana Derya Deniz gibi
kara gözlerin yade bir Deli fırtına misali
kaşların tek tek özelle dizilmiş yade
dudakların hiç inanılmayacak kadar kanlı bir pembe
dün bir mendile bakarak seni düşündüm yade
Bir Beyaz mendil telini soktu aklıma
Bir seninle konuştum yine arkadaşlarla
Bir sen düştün aklıma
Sen bir gece sabaha karışırken
Bir yağmurun yüzüne vurduğunu bilirsin
Her bir tane bendim yade
Bir sana esti gürledi rüzgarım
Bir seni yağmurumda ıslattım
Ben sana deli divaneyim yade
sen varken güzelim narinim savunmasızım
sen seviyorken beni ben seninle korunanim
seni sevmek küçümsememez yade
seni sevmemek düşünülemez