İlk zamanlar herkes harikadır.
Tıpkı gözünü alan sabahın ilk aydınlığı gibi.
Karanlığını göstermeyecekmiş gibi özgürce turlarsın ya!
Tüm ışıklar yabani ve hırçın sefiller.
Işığı gördüğümde kalktığım onurlu bir uyanıştır;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.



