Sen Viyana gibiydin güzelim,
Ruhunun etrafı karanlıkla örülü surlardan.
Bense Osmanlı kadar hırslıydım,
Topu yetişememiş kanlı kalan yollardan.
Kaybedilmemesi gereken bir savaştı,
Yapılan bin bir plana ihanet bulaşmasaydı.
Ne kaybettiğime üzül ne de öldüğüme,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta