En sevdiğim kadının tabutunu açtırtmadım,
Bunu görmem bir şey ifade etmiyor.
İnsanlar ölür ve başka kadınlar başka adamlar yaşamaya devam eder,
İnsanlık ölümle kardeştir.
Bir tahta iskemleye oturdum ve ziyaretçilerle bakıştım.
Beyaz duvardan yansıyan ışıkla beraber sütlü kahvemi içtim.
Üzülmüyordum.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta