Gözlerine ne zaman baksam,denizlerin melal renklerinden dem vururlar bana.
Bazen hep beklediğim, ama ansızın çıkagelmiş masumiyetler taşır içinde…
Bazen de kalakalmış, mağrur, sevimsiz bir yalnızlığın habercisi olurlar,
Sırılsıklam olmuş bir sokak çocuğunun kimsesizliğini taşır ya bedenin,
Bazen yapayalnız, bazen de misafirperver kalmış bir yolcu gibi
Bu şehre uzak, bu şehre yabancı, bu şehre keşiş…
Kentimin duraklarına yabancı aşkların var biliyorum,
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta