Gözlerine ne zaman baksam,denizlerin melal renklerinden dem vururlar bana.
Bazen hep beklediğim, ama ansızın çıkagelmiş masumiyetler taşır içinde…
Bazen de kalakalmış, mağrur, sevimsiz bir yalnızlığın habercisi olurlar,
Sırılsıklam olmuş bir sokak çocuğunun kimsesizliğini taşır ya bedenin,
Bazen yapayalnız, bazen de misafirperver kalmış bir yolcu gibi
Bu şehre uzak, bu şehre yabancı, bu şehre keşiş…
Kentimin duraklarına yabancı aşkların var biliyorum,
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta