Gözlerine ne zaman baksam,denizlerin melal renklerinden dem vururlar bana.
Bazen hep beklediğim, ama ansızın çıkagelmiş masumiyetler taşır içinde…
Bazen de kalakalmış, mağrur, sevimsiz bir yalnızlığın habercisi olurlar,
Sırılsıklam olmuş bir sokak çocuğunun kimsesizliğini taşır ya bedenin,
Bazen yapayalnız, bazen de misafirperver kalmış bir yolcu gibi
Bu şehre uzak, bu şehre yabancı, bu şehre keşiş…
Kentimin duraklarına yabancı aşkların var biliyorum,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta