İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Buna şiirmi diyorsunuz şimdi siz!
“Siz Tanrı’ya nasıl kin beslerseniz, ben de ona öylesine kin beslerim.”
Sen kimsin ki Allah'a kin besliyorsun hasbam bunları adam yerine koymayın...
Buna şiirmi diyorsunuz şimdi siz!
“Siz Tanrı’ya nasıl kin beslerseniz, ben de ona öylesine kin beslerim.”
Sen kimsin ki Allah'a kin besliyorsun hasbam bunları adam yerine koymayın...
Buna şiirmi diyorsunuz şimdi siz!
“Siz Tanrı’ya nasıl kin beslerseniz, ben de ona öylesine kin beslerim.”
Sen kimsin ki Allah'a kin besliyorsun hasbam bunları adam yerine koymayın...
Şiir mi bu şimdi? Kırıntıyı bir 'şey' yapmaya çalışmış.
...
“Bulutları severim... işte şu... şu geçip giden bulutları... eşsiz bulutları! ”
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta