Ömrüm meçhule giden kara tren
Vagonlarında turluyorum zannediyorlar.
Kahkahalarıma mutluluğundandır diyorlar
İçimdeki acılar koltuğunda oturuyor bilmiyorlar.
Hıçkırıklara boğulduğumu tahmin dahi edemiyorlar
Benliğimde nöbetler geçiriyorum anlamıyorlar
Baygınlıklarımda neyin var diye bile sormuyorlar.
Kaza süsünde rayından çıkmış mızraklar
Sol yanımda acılar hendeği kazıyorlar.
Yenildiği savaşın tutsağı yüreğim
Bayrağını teslim etti kara toprağa.
Bakışlarımdaki ifadelerden bile acı akıyor
Ben bendeki gözlere dokunamaz oldum anne!
Ömrümün yüzündeki çizgilerde eller tekerlek
Üstünde meçhule giden tek vagon
Hâlâ içindeki kim diye soruyorlar.
Oysaki ben karşıki durakta seyirciyim sadece!
Ömrümün kapısı yokmuş meğer
Vagonlarında kabüllenemediğim yolcular
Nefesleri ömür camlarımda buğulanıyor
Alnımdaki tuvalde parmak izleri
Balyoz misali vuruyor ömrüme.
Bilmediğim yaban ellerin geçitlerindeyim
Avuç içi çizgilerine hendek kurmuşlar.
Adımlarımın önünde hep yıkıntılar.
Ömrümün hırsızı ise en güvendiğimdi
Bir türlü silemedim çektiği çizgiyi
Düşürdükçe düşürdü uçurumlarına
Hangi yana baksam dört duvarla çevrili.
Oysa benimdir bilmiştim hayatı anne
Meğerse çoktan kaymış ellerimden.
Darmadağın olmuş ömrüme doğmuşum
Sahibi benmişim zannediyorlar
Oysaki ben karşıki durakta seyirciyim sadece!..
Şiirin yazılış tarihi: 9.2.2012
Sevgi Gül İlkanKayıt Tarihi : 9.2.2026 01:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiiri okurken hem çok hüzünlendim, hem çok mutlu oldum. Artık, yol da, tren de bana ait. Makinis de benim. Hayatım benim, ben benimim. İstemediğim kim varsa çıkardım hayatımdan. Emek verene ise emeğimle vefalıyım, affederim. Affedilmeyecek olanların üstüne çarpı attım. Hayatını sana ait etmişsen, bu en büyük başarıdır. Çünkü ciddi bir savaş istiyor. Siz teksiniz, onlar çoğunlukta. Bencil insanlar, insanların hayatını, çeşitli yollarla çalmayı, elinden almayı seviyor, kötülüğünü beslemek için... Bir de: Sizi kendilerine benzeterek, sizi yok ediyorlar, bu en tehlikelisi... Ben kendimin en çok savaşçı yönünü seviyorum... Sevgi Gül
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!