Sözlerin zehir zemberek kokar
Beni derinden yaralar içimi kanatır
Ebedi değil de bu yalnızlık
Geri dönüş kendimedir artık
Sevmeler yalan olmuşsa
Bu can çok kırılmışsa
Suskunluk yerini almışsa
Gözümde kalmazsın bir damla
Ne ettiysen bize
O mükemmeliyetçi halinle
Kusur saymazsın kendinde de
Ruhuma dokunamazsın bir daha
Can yakan yaban keçisi
Meranın son kalan camışı
Otlağında bul kendini
Yakışmaz sana geyiğin naifliği.
31.05.2026 pazar
Kayıt Tarihi : 14.06.2026 02:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!