Kıraç bedenimde bir yaban gülü gibi açmış ruhum
ırak iklimlerden serin yağmurlar beklemiş mahzun mahzun
özlem dolu yılları sayıp durmuş yorgun yorgun
umarsız sevilere vurulmuş yapayalnız suskun
çırpınışlar boşuna dünya ona o dünyaya yaban
mutluluk bir ezgi geçmiş anılardan kopartılan
gizemli sislere bürünmüş bıkmış usanmış yaralanmaktan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta