Ey gönül vîrânemde, köz olup yanan o Nâr!
Beni bu muhabbetten, etme sakın ha bî-zâr.
Sensiz "yok"um bu halkın, şu kesret pazarında,
Büktüm boynumu Sana, eylemem hâşâ küfr-ü inkâr.
Hem hatâmda hem sevincimde Sana ettim niyâz
Lal olsa da bu dilim,Kan ağlar Efkâr!
Senden gayrı bulunmaz, ne huzûr ne bir rızâ,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta