Pötikare perdelerin arasındayım
Işıklar saçılıyor dört bir yana
Bir ben ışıksızım onca ışıkla
Ve sehpa da bir vantilatör
Yüzüme tokat gibi
Dağınık hislerimi toparlayamam
Varacağım tek yer kendimken
Bu yola çıkmayı göze alamadım
Şimdi ne olacaksa olsun işte
Sere serpe yatırın beni kızgın kumlara
Güneşin alnından, alnımdan ay ışığına
Süslenmiş kelimeleri eledim
Kendimi eledim
Bir sokak lambasının altındaydım
Sapsarıydım ve kızgındım
Ağlamak isterken bulurdum kendimi
Oysa bana dargındı ve her gidişimde
Kapıdan geri çevriliyordum
Yeniden ve yeniden deniyorum
Bu ruhum çöplük
Bilinçaltım enkaz
Bir de yorgunum
Gözüme de bir şeyler kaçtı
Son basamaktayım biliyorum
Ya çıkacağım son bir adım daha
Ya da sonrası yok hiç bir hikayemin.
Kayıt Tarihi : 5.8.2020 05:57:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!