resmin yok duvarımda
avuçlarımda tutuyorum yüzünü
gülüşünden gök süzülüyor
meneviş bir ışık hüzmesi
bir iz düşümü gözlerin
ağlamam demiştim giderken
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
