Yerleri topraktı..
Mahallemizin..
Tüm çocuklar toplanır..
Misket oynardık..
Bir..
Hayrat çeşmesi vardı..
Sokağımızın başında..
Yoktu şimdiki gibi..
İçeriği belirsiz..
Piç içecekler..
Susayınca hepimiz..
Çeşmeye ağızımızı dayar..
Suya kanardık..
Koşardık acıkırdık..
Annelerimiz bize..
Salçalı ekmek yapardı..
Mahallemizde..
Hangi çocuk..
Annesizse..
Paylaşırdık..
O da doyardı..
Şefika ablanın..
Bakkalı vardı..
Sokağın köşesinde..
Paramız olmasa da..
İki bisküvi arası bir lokum..
Bir şişe gazoz alabiliyorduk..
Hiç kimsenin birbirine..
Yoktu hasedi..
Komşuyduk..
Dosttuk..
Arkadaştık..
Seviyor, seviliyorduk..
Biri hastalansa..
Ziyaret edilirdi..
Kimin acısı olsa..
Teselli verilirdi..
Yoktu çok şeyimiz..
Ama ruhumuz..
Gönlümüz..
Çok zengindi..
Gülüşlerimizde..
Gözyaşlarımızda..
Samimiydi..
Ya şimdi ?
Ayhan M.
Kayıt Tarihi : 28.07.2026 07:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!