Türkiyem Şiiri - Muhsin Yener

TÜRKİYEM

Her karış toprağında
ecdadımın alınteri,
şehidimin son nefesi vardır
ey kutlu vatan!

Dağlarında Börteçine ulur,
ovalarında at kişner.
Bir yanın Ergenekon’dur senin,
bir yanın Malazgirt sabahı…

Ayyıldızlı bayrağın
yalnız gökte değil;
damarlarımda dolaşan
asil kandır benim.

Toprağın;
avuçlarımda ana sıcaklığı,
rüzgârın;
Tanrı Dağı’ndan kopmuş
bir bozkurt nefesi…

Ey TÜRKİYEM!
Adın geçti mi
demir erir içimde,
kanım kılıç olur.

Sana göz dikenin
gecesine korku iner!
Bir bozkurt gibi çökerim üstüne,
ocağını küle çevirir,
ihanetin izini
yeryüzünden silerim!

Çünkü biz,
ölümü düğün bilen
bir milletin çocuklarıyız.
Diz çökmeyi değil,
ölmeyi öğrenmişiz.

Ve bilsin cümle âlem:
Bir gün son nefesim
göğsümden çıkacaksa eğer,
adı seninle çıkacaktır
ey TÜRKİYEM!

Senin için yaşar,
senin için ölürüm
TÜRKİYEM..!