Dertler sanki toplanmış, ardı sıra geliyor;
Birini kovduk derken, öteki el veriyor.
"Şükür derde, devâya..." demek şifâdır bize;
Lâkin üstüste gelen, sinirleri geriyor.
Sabır nasip et ya Rab Sen her dertli kuluna,
Sabrın ile erelim kurtuluşun yoluna.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta