Ya Rab 2 Şiiri - Erdin Şallıel

Sen diyorsun ya;
“Ben sana, senin kendinden daha yakınım.”
Ama biz,
bu kadar yakına rağmen
çoğu zaman Seni kaçırıyoruz.
Yol diye tutunduğumuz şey
bazen sadece kalabalık oluyor.
Senin adına konuşanlar çoğalıyor, Ya Rab.
Kimi Seni anlatıyor,
kimi kitabını…
Ama sözler birbirine çarpıyor,
hakikat yaralanıyor.
İnsan,
hangi sese inanacağını şaşırıyor.
Beni gürültüden koru, Ya Rab.
Adını kullanıp
kalbimi senden uzaklaştıran her dilden,
her yoldan uzak tut beni.
Kalbimi kimlerin doldurduğunu
Sen benden iyi biliyorsun.
Ne sevgiyi,
ne korkuyu,
ne de alışkanlıklarımı
Sana tercih ettirme.
Bana Senden daha yakın
hiçbir bağı kabul ettirme kalbime.
Bir insan,
bir fikir,
bir düzen…
Hiçbiri Senin önüne geçmesin.
Eğer bir şeye bağlanacaksam,
o yalnız Sana olsun.
Eğer bir yerde duracaksam,
o Senin huzurun olsun.
Ben Senin kulunum, Ya Rab.
Yanılırsam beni kendime değil,
yeniden Sana döndür.