Durup kendi sesimi duymaya ihtiyacım var,
Yani beynimin sesine.
Yitirilmiş zamanın benden öylece uzaklaşıp gitmesini görecek kadar yüreğim açık,
ama dayanacak bir kalbim,bir yaşım,bir gözyaşım bir de ben, daha olmayışı
evrensel cesaretimi kırmaya yetecek güçte.
Neye,kime yakışmıyorum?
Ya da yakışmayan o kim?
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta