yalnızlığın en zengini1957
yağmuru bekliyorum
balkonumda
yazın kavurup kuruttuğu
gözlerimle
sonbaharın ilk günleri
biteli çok oldu
benim gibi toprakta aç
yıldızları saklayan bulutlar
aslında bir umut
kurumuş ruhlara
yağarsa yağmur bu akşam
sabah güneşe boynu bükük
bakmayacak çiçekler
çiçeklerin umudu yağmur
ya benim
yarını bekliyorum
koltuğumda
yılların bütün yorgunluğu
dizlerimde
yaş ellileri geçeli
epep oldu aslında
takvimde yaprak azaldı
bendede umut
yok geçen yıllara
teselli bir ses bir haber
kalkıp yurümek için
kalan zamanı birlikte
doğacak güneş yarın
milyonların umudu güneş
ya benim
Kayıt Tarihi : 7.9.2009 22:58:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Şimşek Acar](https://www.antoloji.com/i/siir/2009/09/07/ya-benim.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!