Y-Han - 12 - Şiiri - Yorumlar

KUR

Giderek daralıyor işte çemberleriniz. Köşeye sıkışmışsınız çaresiz. Yaşama iç güdüsünden başka bir dürtü değil bedeninizi ayakta durmaya zorlayan. Geriye dönüp - hayır - kafanız mı basmıyor zekanıza mı yenik durumda zekanız, çekip çıkartamıyor çekip çıkarttığını da gömüyorsunuz tekrar toprağa. Basit bir çözüm uyduramıyorsunuz... O ve siz. O kim'di? Siz kim?

Aletlerimiz makas bıçak balta kama testere hepsi boğmaya kesip doğramaya biçip parçalayıp ayırmaya yarayanlar. İğne yok iplik yok tığ şiş yok örmek dikmek yok hepsi sökülüş hep canhıraş bir yırtılış.

Yeni birşeyler öğrenilmeliydi hep. Yeni bir şeyler öğrenmeli durmadan yeni bir şeyler öğrenmeliydik. Öğrenmeyi öğrenmeli ve öğretmeli A-B-C-D-E-F- (Ç) - Büyü - yap - mayı da entrika üretmeyi -de- sürükleyiciliği de - basit bir insanın basit bir insanın etkisi altında zihnini darmadağın etmeyi -bak işte bunu- çok iyi beceriyorduk. Başardık sayıyorduk kendimizi bunu yapabilince.