b.
Buğdayı çuvala doldurdular, yeni bir değirmene götürdüler, içinde bir süre beklettiler.
Bir açlık hisseden Don Kişot kalktı, dikildi yere kapaklandığı aynı yerden.
İçi boşalmış, karnına dikiş atılmış, öylece ayakta duruyordu.
Atına atladı, kargısını aldığı gibi yeni bir sefere daha aynı değirmene doğru yola koyuldu.
Bu sıra zarfında, çuvalın ağzı açılmış Bütün hububat yere dağılmıştı.
Bunu algılayan Don Kişot’la yenişemeyen değirmen yeniden öğütmeye başladı
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta