Karda kışta, senin yolunda…
Ardındaki ışıkların sevincini kaybettiği
İçini açamadığın
Çaresizlikle karışık bir esef, bir yılgınlık
Gece vakti yolda kalmışlık…
Sensin;
Sensin, derdim !
İlk ümit ışığına
İri iri açarak gözlerini
“ Öyle mi ya
Gerçekten mi
Gerçekten mi “ diyen bir çocuk gibi
Hayret makamlarından çıkarıp
Elimden sımsıkı çekip götürsen beni
“Nereye gidiyoruz?” diye sorarsam namerdim !
Yalan da söylesen
Oyun da oynasan
Razıydım
Kuyuma bir ip
Uçurumda bir el
Bana tırnak ucu kadar bir değer atfetseydin
Belki gittiğim yerden geri dönerdim !
Beni eşik değeri kadar sevseydin
Sonsuza kadar beklerdim !
Kayıt Tarihi : 9.10.2023 23:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Beklenmeyi hak edeni bulduğunda!
Sevdiğinde,
Bir gün düşerse eğer,
Kuyudan çekip çıkaracağından emin olduğunda...
Hem de sonsuza kadar!
Tebrikler Bekir Bey...
TÜM YORUMLAR (1)