kırılıp savrulduğun yer meçhuldur-adresi belli değil kaybolursun
künyesi olmayan bir neferin kalbi olur
isimsiz mezarlarda ve ilgisiz gitmelerde
kayıpsız bir gidişin künyesinde şevkimin penceresi açıldı
baş ucunda yedi yabancı sesler nefesler
isimsiz ve işsiz yürek erleri beni sana ucuruyorlar
kaybolmuşsan aranmak nafile
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta