Tuhaf ve yaygın bir serzenişle gökyüzüne seslenen bir adamın hayattaki son anında sen saatten geçtin.
Alkollü bir adamın vuzuh anı kadar belirginlikle karardı bulutlar.
Bu biraz da susadığından dolayı denize giren adamin ciğerlerinin su dolup, şişerek yüzeye çıkması gibi.
Tüm öngörüleri teğet geçip anı lanse eden kompleksli bir yağmurun ıslatarak kirletmesiydi insan yüzünü.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta