ANTOLOJİ KAYIT FORMU
Eser Adı: Vuslat Iraktır
Şair / Ozan: Muharrem AYRANCI
Eser Kayıt No: MA-2026-0497
Kayıt Tarihi: 16.05.2026
1. BÖLÜM
Gadrin ağır geldi, izhar eyledin,
Sahte bir vefayı ikrar eyledin.
Minnetle bürünen o aşkın sesi,
Ruhumda bıraktı hicran nefesi.
NAKARAT
Zulmetin içinde safâ sürülmez,
Safâ sürülmese mânâ görülmez,
Mânâ görülmese rıza verilmez,
Zulmet, mânâ, rıza; vuslat ıraktır.
Vuslat ıraktır
2. BÖLÜM
İyilik maskesi zâhir olunca,
Vebalin yüküyle kalbin dolunca.
Seni sevdiğimde ne oldu sanki?
Cevrinle tükendim, anladım ki...
NAKARAT
Zulmetin içinde safâ sürülmez,
Safâ sürülmese mânâ görülmez,
Mânâ görülmese rıza verilmez,
Zulmet, mânâ, rıza; vuslat ıraktır.
Vuslat ıraktır
BİTİŞ (FINALE)
Melâmet hırkası bu tende nâçar,
Serzeniş elinden feryâdım uçar.
Kayıt Tarihi : 16.05.2026 22:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; maskelerin düştüğü, sahte vefaların ve gizli gaddarlıkların aşikâr olduğu bir yol ayrımında, ruhun uğradığı büyük hicranı ve ardından gelen irfanî uyanışı anlatır. Şair, iyilik maskesi altında sunulan minnetli aşkın aslında bir eziyet (cevr) olduğunu zâhir edince anlar. Kalbini vebal yüküyle dolduran karşı tarafa sitem ederken, asıl hakikate nakarattaki o derin, liyakatli felsefeyle ulaşır: Karanlığın (zulmetin) hüküm sürdüğü yerde safâ ve huzur bulunamaz; safâ olmayan yerde hayatın ve sevdanın mânâsı görülemez; mânâsını yitiren bir bağa ise gönül rızası verilemez. Şiir bölümünde melâmet hırkasını nâçar tenine bürüyen ozan, vuslatın artık ne kadar ırak olduğunu ilan ederek, dürüst özünden süzülen bu tasavvufî ve sitemkar feryadı antolojiye nihai bir mühür olarak işlemektedir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!