Vuslat-ı İrem
İntizarımsın, bitmek bilmeyen sevdamsın,
Ruhumdan söküp atamadığım serabımsın.
En onulmaz sevdanın mimarısın,
Mezardan beni dirilten âb-ı zindegânımsın.
Esince sevdanın hasret rüzgarı,
Mahşere kalır aşkımızın vuslatı.
Rüyalarımdadır iki bin yirmi iki yılları,
Elini tuttuğum gece on suları.
Seni aradım yollarda,
En çıkmaz sokaklarda.
Ne bir sesin, ne bir kokun,
İnceden inceye sarıyor yokluğun.
Saçlarını okşarım bazen,
Eriyip giden rüyalarımda.
Ve yine sana gelirim,
İnsaf dilemeye gelirim,
Yokluğunda geçirdiğim hicranlı yıllarıma.
Olsaydı şu kara sevdama bir çare,
Râm olurdu aşkımızın yoluna gündüz ve gece.
Unutma sevdiceğim var olacaksın yüreğimde,
Musallaya yatırmış olsalar bile...
Kayıt Tarihi : 26.04.2026 00:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiirin hikayesi yarım kalan bir sevdadır. Ey gönlümün sahibi, hani diyor ya şair '' Binlerce umuttan belki bir umuttum.'' işte o umudum sensin...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!