Kaf Dağı’n zirvesinde bir ezgi var, uşşaktan.
Mevsimlerden güz; her bir tınısı ayrılıktan...
Çamlarından dökülen bilmem kaç kozalaktan,
Dalında yalnız kalıp hasretle kokan benim.
Kaf Dağı’ n zirvesinde yağan şu yağmur, ifrat.
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta