Vuslat dağı soğuk olur, sıkı giyin sevgilim,
Rüzgar savurur adını, sessizce işler içime,
Ben, sensizliğin soluğunda titrerken,
Her adımında dualar dökülür dudaklarımdan.
Vuslatın kıyısında beklemek sabır ister,
Gözlerimde sonbahar, tenimde kış var,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta