Vuslat Şiiri - Erdem Bilgiç

Gözlerimi kapatsam ulaşır mıyım sonsuzluğuna
Dinlesem sessizliğini alışır mıyım yokluğuna
Yanımda olsan koklasam seni doya doya
Biliyorum merhem olursun en derin yaralarıma

Yalandan doğuyor güneş yalan ötüyor kuşlar
Nasıl da yokluğuna alışmışlar
Ama alışmaya düşman bir ben var
Bana düşman ise sensin yâr

Sensizlik çetin sevgilim
Ne yurdum belli ne yattığım yerim
Ben bir umutlu bekçinim
Sen ise bir türlü gelmeyenim