Gönül bir serap görüyor aşkın sahra'sında.
Yürek kanmadan zehire dönüşüyor ab_ıhayat'ın damlaları.
vuslata ererken aşkın filizleri
Bir karayel, alıp gidiyor zamanın kanatlarında umutları.
Ve yorulmaktan yorulmuş bir beden kalıyor, öylesine ruhsuz.
Hayat'ın tortusu çökmüş içime yeşermeden düşlerim.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta