ilginç bir söyleşiden dinledim sevgiyi, içtenlikti her biri
Allah Adem’i kırmızı topraktan var etti, denildi
Düşünce duyarlığım secde etti, güzellikler olduğu sevgiyi
Vuslat…
Selam olmadığına üzgündü Adem, var etti kadını
Allah ile kul arası selam doğdu varlığı, yücelik duygulanımı
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Vuslat..ne kadar..girift..nereye ram olup..nasıl bir vuslat..başımız boşuna mı dönüuor..şairim..elinize sağlık..
Vuslatları yaşamak ne çetindir sevgili arkadaşım. ümitlerinizi kuşların kanadına bırakın. vuslatı bulacaklar. kutlarım sizi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta