Vuruş-1 Şiiri - Nisan Bedia Sağdıç

Şu kederli dağları aşıp gelir sesin her gece,
İçimde bir bölük atlı yürür hiçliğe sessizce.
Hasret dediğin bağrımda yalın bir pusat;
Sensiz bu koca bozkırda ne çare, ne imdat...

Bir yanım Toros gibi dik, bir yanım darmadağın,
Çözülmüyor boynumda kanayan bu bağın.
Nefesimi tekletiyor sen gibi Altaylar'ın ayazı,
Sitemim bu dağları devirir, yakar beni bu kara yazı

Kırgınım ardına bakmadan geçtiğin siperlere,
Kalbimi gömdüğün o vefasız, o soğuk yerlere.
Lakin yine de dinmez içimdeki bu sızı,
Göğsümde parıldayıp durur bir çolpan yıldızı.

Ben adım gibi Nisan'ım, eritir karları biterim,
Terk edilmiş ocaklardan duman duman tüterim.
Sen o gurbet akşamlarında bensizliğe alış dur;
Bizde özlemek dediğin, yalnız mertin göğsüne vuruştur