Dost diye konuşup güldüm yüzüne
İnandın ben onun bir tek sözüne
Verdiğim emekler dursun gözüne
Kahpece arkamdan vuruldum anne
Yanımda konuşur tatlı dil ile
Kapıda karşılardı beni gül ile
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta