İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Bu adam tıp profesörü mü şair mi anlamak güç. Harika mısralar..
Benim için de öyle. Mutluluk süregelen bir şey olmadı. Öyle ki çok mutlu olduğum zamanlarda hep bir çeşit rahatsızlık duydum içimde. Bozulmasından korktum. Sanki benim için doğal olanı mutsuzluktu. Garip bir his. Anlatması zor.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta