Konuşsak ne değişecek, hiçbir kelimenin lüzumu yok.
Yıllardır taşıdığım bu dert, çökertti garip omuzumu.
Sen haklı çık diye, ben içime attım zehri, kan kusuyorum.
Aynalara bakamaz oldum, kendimde aradım hep büyük kusuru.
Hayat dediğin, senin yazdığın ve benim oynadığım basit bir kurgu.
Gözlerinin o derin kuyusuna fırlatıp attım bütün korkumu.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta