şehrin camlarında yine bir akşam yanıyordu
dilinin çektiği mızrak göğüs cebimde nicedir
yüzümüz esmer yabani yırtıklar
sabahlara dek içine kanıyordu
kadim kentlerden geliyordun sözümün çağrısına
sözüm yüzünün yongasına hazır kıta
köhne bir levha asıyordum geceleri dişlerime
onarırsın diye dilindeki hoyrat çekiçle
varoşların saltanatında bağrışarak
baltalarla savaşıyordu çocuklar
hep aynı ay aynı yerden tutulurken
senden çaldığım öfkeyi saklıyordu
aşkı bırakalım şimdi bir yana
geçtik orayı, iyi düşün…
kim açar göğsünü böyle sana
vur, gazâbına kuvvet ,diyerek…
neydi o beyzâdem
başlarken göveren başaklar gibi
biterken vuruşa vuruşa çekilerek…
23.02.2021/ankara
Kayıt Tarihi : 23.2.2021 14:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
daha ilk yudumda çakırkeyf dünya
ah beyzadem
unuttun mu
başlarken gecenin karanlığı
Çokça sevgiler ve teşekkürler şiir sana ve sevgili şairine
Nazan Şairim, teşekkür ve şükran benden size, duyarlı kalbinize, kaleminize...
Varolun...
Sevgilerimle...
yağmur sevincini yazacaktık şiirin
baharın gelişini
sonsuzluğa uzanan özgürlüğü
ve çiçeklenen aşkları
say ki
adı sevda değildi ömrümün
Şiire ve sevgili şairine selam olsun.
''Selamın geçiyor besbelli,
yeşerdi telgraf direkleri'' demiş ya Şair...
Selamınızla yeşerdi bizim de kalbimiz Nazan Hanım.
Sevgiler benden size olsun.
Teşekkür ederim Yasemin Hanım.
Saygılar.
TÜM YORUMLAR (10)