Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Aşksız bir hayatın varlığına inamayanların acı feryatları her zaman dikkatimi çekmiştir. Kutalrım'
Sevgilinin yokluğu böyle dolduruyor insanı.
Begeniyle okudum üstad tebrikler gönül dolusu selamlar
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta