Her Canım Sıkıldığında Sokağa Atarım Kendimi. Dilime Pelesenk Olmuş Bir Şiir Eşliğinde Yürümeye Başlarım. Yanımdan Geçen İnsanlara İnat Başım Hep Yerde. Utanmışcasına Dışımdan Söylemeye Başlıyorum En Tozlu Şiirleri..Şimdi Bir Mağazanın Önündeyim.Etsiz, Duygusuz,Yapma Bir Manken Var Karşımda.Aslında Çıplak Bir Manken, Üstündeki Tüm Kıyafetlere İnat.Onu Ne Kadar Çok Sevdiğimi Anlatıyordum.Anlatıyordum Da Sanki Bir Türlü Anlamıyordu Manken.Ve Bir Zaman Sonra Anladım Ki O Da Senin Gibiydi.İstediğin Kadar Dil Dök Anlamıyordu Beni.Tıpkı,Tıpkı Vitrindeki Sen Gibi..
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta