Viran Oldum Şiiri - Baki Ortak

Yar gitti ardında yüreğim yandı
Söndü gözlerimde umutlar dindi
Hançer gibi vurdu ayrılık şandı
Sensiz gecelerde ben talan oldum

Gidişinle içimde derin yara kaldı
Gözlerim kurudu hasretle doldu
Felek vurdu beni canım kanadı
Sensiz gecelerde ben viran oldum

Düşlerim kırıldı yârin elinde
Kış tuttu gönlümü yazım yerinde
Ay ışık serpilen sevda yolunda
Sensiz her adımda bin yaman oldum

Kördüğüm misali çözülsün dedim
Her gece içime ateşler yedim
Sanırdım zamanla dinerdi derdim
Daha da coşarak çağlayan oldum

Bir umut beklerdim her ince günde
Yel olup savruldum sevda dilinde
Bülbülle gül buluşur bahar ayında
Ben ise yellerde viran han oldum

Demedim kimseye derdim derindir
Sevdanın yükü insana çetindir
Feleğin oyunu kendi bellidir
Ben bu aşk yüzünde darmadan oldum

Nefesim yetmedi yılların yazında
İsyan etmedim hiç Rabbimin nazında
Bitsin ister gönlüm şu ağır sızıda
Ben dert yağmurunda ıslanan oldum

Bir bilen çıkar mı gönlümün hâlini
İçimde çoğaldı dertlerin malini
Tutmaya elimde kalmadı dalımı
Kendi ateşimle kavrulan oldum

Kanadı gönlümün sessiz her sözü
Her demde sızlatır feleğin gözü
Ben bilirdim sevdanın eski özü
Meğer en sağlamı yıkılan oldum

Rabbimden umarım açılır yolum
Dermanı kalmayan çok çekmiş kulum
Bu derde düşeni der Kul Ortak'’ım
Sabırla beklerim hâl soran oldum

KUL ORTAK