İlk karayı vicdan açtı,
kendi sessizliğinde çatlayan bir perdeydi bu.
Benliğimizden uzaklaştıkça
ayaklarımıza vurulan prangalar
hududu zorladığımız yolların
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Harika ve anlamlı bir şiir okudum. Şiiri ve şairi kutluyorum değerli hocam
Kıymetli yorumunuz için en derin teşekkürlerimi sunuyorum değerli hocam dostum
Saygılar sunarım ??
Vicdanın ardından giden gidene!
Kendimiz de dahil, buna,
Ne kalabilir ki geriye?
Tebrikler Hasan Bey..
Kıymetli yorumunuz için en derin teşekkürlerimi sunuyorum değerli hocam dostum
Saygılar sunarım ??
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta