İlk karayı vicdan açtı,
kendi sessizliğinde çatlayan bir perdeydi bu.
Benliğimizden uzaklaştıkça
ayaklarımıza vurulan prangalar
hududu zorladığımız yolların
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Harika ve anlamlı bir şiir okudum. Şiiri ve şairi kutluyorum değerli hocam
Kıymetli yorumunuz için en derin teşekkürlerimi sunuyorum değerli hocam dostum
Saygılar sunarım ??
Vicdanın ardından giden gidene!
Kendimiz de dahil, buna,
Ne kalabilir ki geriye?
Tebrikler Hasan Bey..
Kıymetli yorumunuz için en derin teşekkürlerimi sunuyorum değerli hocam dostum
Saygılar sunarım ??
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta