Gücü Gücü Yetene Şiiri - Orhan Gülaçar

İnsanlar kucak ,
Vicdanlar şefkat olmalıydı,
Huzurla yaşamalıydı her canlı !
Masum gözlerle bakan çocuklar,
Savaşların ortasında kaldı,
Kadınların sesi susturuldu,
Doğayı talan ettik,
Kuşların sesini susturduk,
Doğal dengeyi bozduk .
Geleceği kararttık.
Günden güne ;
Dünyayı bencillik sarıyor ,
Kötülükler büyüyor ,
İyilikler ölüyor ..
Sevginin yerini para aldı,
Ortalık güçsüzlere gücü yetene kaldı .
Merhamet zalimlikle yer değiştirdi .
İçten beslenen iman terk edildi .
Kim kimi yere düşürürse seviniyor ..
Umudun son kıvılcımı söndü.
Yok olacağını bile bile ,
Toprağı terk eden ,
Ağaçlara döndü insanlık !