Döndükçe aşındı Feleğin çarkı
İnsanların Yoktur, İblisten farkı
Karunlar sülbüne çevirdi arkı
Hakkın, Adaletin İzi Kalmadı.
Beşeri Kul oldu Köşke, Saraya
Türk Ulusu asildir, değil sıradan
Devlete güç-kudret versin Yaradan
Kin-nefret kargaşa kalksın aradan
Vatandaş huzurla yaşar da gider.
Dal versin yurdumun barış ağacı
Vatan toprağına, matem ekenler
Nefret ateşinde, insan yakanlar
Bunca ocaklara, incir dikenler
Kervansız diyara göçüp gittiler.
Bu devri aleme, övgü yazanlar
Gönlümün köşkünde hazırdır yerin
Yüreğim Sıcaktır, Gölgemiz Serin
İsminin Anlamı, Manası Derin
Adını Kalbime Nur Diye Yazdım.
Arsiyan Yaylası, Yalçın Kayalı
Bir Güzel Geliyor, Yazma oyalı
Kolun da Helkesi, Eller Kınalı
Poyraz Yeli Gibi, Esti'de Geçti.
Bu Nasıl Gizemdir, Köylü Kızın da
Dinleyin Ağalar, Cümle Erenler
Ulusal Vatana, Gönül Verenler
Yoksula, Öksüze Sofra serenler
Cumhuriyet Kuran Kulu unuttuk.
Seçim Hürriyettir, Amentü Şartı
Özümü Görmeden,Suçlama Beni
Gerçeği Bilmeden, Taşlama Beni
Fikrimi Almadan, Haşlama Beni
Ağyarın Dilin de Söz Olur Gider.
Mustafa Kemal'ın. Özü Var Bende
Eyy Gönül Köşkümün, Nazlı Dilberi
Bilmem Hurimi'sin, yoksa Nurperi
Ölmeden yaşattın, Bana Mahşeri
Gönül Dergâhımı, Nara Çevirdin.
Ağyarın Fendine, Buladın Beni
Feleğin Çemberi, Döner Havada
Kervanım Yürümez, ıssız Ovada
Yüreğim Büryan'dır, kızgın tavada
Kırk yılık Harmanı, Yakar Giderim.
Şimdiki neslimiz, rayında durmaz
Şehitler kanından, aldın rengini
Hiç bir bayrak tutmaz senin dengini
Bağrın da saklıdır, yürek yangını
Her vuslatın şafağın da sen varsın.
Gökler de dalgalan, düşmanı titret
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!