Bu Devri Alemde, Her Kul Sanıktır
Feleğin Cevrinden, Bağrı Yanıktır
İns, cins cümle melek, Hakka tanıktır
Topraktan Karılmış, Özümüz Kardeş.
Her Beşer, Allah'ın Fani Kuludur
Tilki''nin derindir, kümes hesabı
Kaz-tavuk hindinin haşin kasabı
Çiftçide Bırakmaz, Sinir-Asabı
Kümesten kümese koşar da gider.
Kıl kuyruk Tilki'de marifet çoktur
Ilgıt, ılgıt esen, Seher Yelinde
Gülüne sevdalı, Bülbül Dilinde
Bağda Bahçe'de, bağban elinde
Elvan, elvan açar Kır çiçekleri.
Hale'ye dönüşür, engin Sahrada
Doğdum Toprak kucağında
Gezdim Bayır Bucağında
Yandım Nadan Ocağında
Ahvalimi Soran Olmaz.
Çok yoruldum harap oldum
Halkın efendisi Merkep bulmazken
Sizler Mersedesle gezdiniz beyler
Gariban emekli, karpuz almazken
Katları üst-üste, dizdiniz beyler.
Kükredi Tabiat, çatladı feza
Gel kardaş kadının, ahını alma
Her insan Adem'le-Havva'dan olma
Yarıya bölünmüş, kutsal bir elma
Kader-kısmetine gülmez mi kadın.
Dünya'ya gelince, başlar çilesi
Hüzün bulutları sardı ufkumu
Korkulu kâbuslar böldü uykumu
Karamsar kalemler yazdı öykümü
Bunca melanete şaşar giderim.
Geçti ömrümüz yaş altmışı aştı
Hele bir işine bak, dünkü çırağın
Senin de yakındır, Hazan kırağın
Hak-hakikat duysun, kepçe kulağın
Rantiye Peşinde, Koşar Gidersin.
Azap Kervanıyla, Yollara Düştün
Mustafa Kemal izinden sapıldı
Hacıya, Hocaya, Şıh'aTapıldı
Sübiyan Kızlara, Nikâh Yapıldı
Hakikat yolundan şaştık yorulduk.
Tarikat Kervanı, Yolundan Şaştı
Bu gün hüzünlüyüm içim hoş değil
Dışarda fırtına, mevsim kış değil
Rahmetler yağıyor toprak yaş değil
Bağbanı bahçesi çöller perişan.
Kalmadı köylünün hasat-harmanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!