Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Önce Adam Gibi Adamdan Bahset



Çalarak Çırparak Kul Hakkını Yiyeni,
Sıkıştığı Zaman Ya Bismillah Diyeni,

Aklın sana yetmez bana akıl verme,
Kim demişki gerçeğin sırrına erme,
Kendini Yücede yüksekte görme,
Önce Aynaya Bak Derim Sen Kimsin.

Böyleler yüzünden İnsanlık bitti,

Durduk yere hiç uğruna can yaktık,
Sonrada geriden seyredip baktık,
Her şeyi unuttuk çividen çıktık,
Önce İnsanlık Dersi Almamız Lazım.

Bu güzel dünyayı hep ettik talan,

Malı mülkü bırak Dostluğa özen,
Sanadır bu sözüm şer ile gezen,
Zannetmeki böyle gitmez bu düzen,
Bu Dünyada Önce İnsan Olmalı.

Hiç olurmu ölüm haktır kim kaçar,

İnsan İsen Sevgi Saygı Doluysan,
Mecburu Hayatın Giden Yoluysan,
Gerçekten Hakiki Hakkın Kuluysan,
Önce Ya Allah De Güne Başlarken.

Nolur Hak Yoldan başka Yol Tutma,

Önce Yallah Sonra Allah Diyenler

Yüce Allah İle Olmaz Sizin İşiniz,
Leş Yiyerek Kanmı Tuttu Dişiniz,
Haram Yoğrulmuş Ekmek Aşınız,
Önce Yallah Sonra Allah Diyenler.

Önce İyiydin Şimdi Kötümü Oldun


Akıl Almaz Bu İşde Nedir Ne Poktu,
Daha Dün Hatırla Hürmetim Çoktu,
Bir Zamanlar Sendende İyisi Yoktu,

Vicdanen karşıyız Harbe,
Örnek sözde Adı Darbe,
Yakan Zorba Yıkan Zorba,
On İki Eylül Kahpeleri.

Yaz sonu Sonbahar Güzdü,

On Kasımda Yüce Atama Ağladım


Ölüm Vardır Dünyada Kime Kalıyor,
Yezitler Yobazlar Size Neler Oluyor,
Derin Düşündükçe Gözler Doluyor,

Zaten Geçim Telaş Çile Yetiyor,
Mezar Taşlarında Baykuş Ötüyor,
Ah İle Vah İle Garip Ömür Bitiyor,
Onmaya Gülmeye Ömür Yetmedi.

Gelir Geçer Ömür Geçim Telaşla,