Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kendini Gurbete Attı Yiğidim


Nedense Haklı Çıkar Her Şeyde,
Akıl Almaz Keyfe Bakın Şu Beyde,
Şimdi Tek Başına Yaşıyor Köyde,

Kendini Bir Pok Sanan İnsan Çok

Giderler İddiayla Koşarlar Yarışla,
Hiç Birininde İşleri Olmaz Barışla,
Oldum Delisi Olur Üç Beş Kuruşla,
Kendini Bir Pok Sanan İnsan Çok.

Kendini Bir Şey Sanar Uyuzun Dölü

Bir eşi vardır kel tazı,
Otuzunda durdu hızı,
Sanarsın Ağanın kızı,
Kendine gel rezil Kadın.

Gençliğinde bir melekti,

Hazırcı Olan Çalışıpta Aşınmaz,
Kendinden Başkasını Düşünmez,
Böyle bir Dünyada Asla Yaşanmaz,
Kendine Kul Köle Arar İnsanlar.

Hakkı bilenler Vay Nefsim Demez

Kendini Boş Yere Yormuşsun Anam

Haline Şaşırdım Nedendir Niye,
Sadece Bir Tane Kızım Var Diye,
Ölümüne Göğüs Gerdin Her Şeye,
Kendini Boş Yere Yormuşsun Anam.

Kendini Dev Aynasında Görenler Çoktur



Sen Kimsinki Önce Utan Diyorum Utan,
Herkes Bunu Çam Şeytanı Biliyor Zaten,

Kendini Dev Aynasında Görüyor İtler

Kağnının Gölgesini Kendinin Sanan,
Can Dostda Olsa Türk Değil Yunan,
Akşam Gölgesine Bakıpta Aldanan,
Kendini Dev Aynasında Görüyor İtler.

Aklllar Almıyor Yad Oğlu Yadı,
Ne diyemki sen bir Cadısın Cadı,
Sana Nasihatım Çok bilmiş Kadı,
Kendine Bak Akıl Verme Sen Bana.

Her İnsan kendi Çöplüğünde Öter,

Eğer İnsan isen şen tut Yuvanı,
Böbürlenme indirirler havanı,
Asıl Hak Adalet Hakkın Divanı,
Kendine gel İnsan oğlu Kendine.

Sen İnsan oğlusun Hakkın Kulusun,