Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Dünyaya Kıymet Bilmezler Dolmuş,
Aç Gözlüler Çareyi Çıkarda Bulmuş,
İnsanlar Bir Acayip Değişik Olmuş,
Doğru Dürüstler Hep Unutulur.
Şerefsizler El Üstünde Tutulur.

Şerefsizler Güzel Kıymeti Bilmez




Diyemem Cahiller Özünde Pişmiş,

İyi İnsanlar Kem Gözlerde Hordur,
Aslında bilinen bir Gerçek Vardır,
Yaşamak hainle Uğraşmak Zordur,
Şerefesizlerin Çok Olduğu Dünyada.

Ezeldende böyledir değildir Yeni,

Şerefsizler İyilikten Anlamaz

Tabiki Herkes Kimliği İle Hür
Ben Gördüm Yaşadım Birebir,
Yanlış Yapsada Dilemez Özür,
Şerefsizler İyilikten Anlamaz,

Şerefsizler Kendini Nimetten Sayar

Hemde Utanmadan Topluma Çıkar,
Şeytandan Çok Öte Sakarmı Sakar,
Kasılıp Böbürlenip Yüksekten Bakar,
Şerefsizler Kendini Nimetten Sayar,

Şerefsizler Mal Mülküme Göz Dikti

Soytarı Arsızla Uğraşmak Çok Güç,
Kim Olursa Olsun Bu Gözümde Hiç,
Ne Diyem Dostum Üç Beş Tane Piç,
Şerefsizler Mal Mülküme Göz Dikti.

Şerefsiz Nanköre Kula Kul Derim

Şerefsiz Yalancılara Dünya Dar Gelsin

Şerre Tapan Kulluk Yapmaz


Ulu Sözü Dinlemeli Duymalı,
Haksız Şerciye Posta Koymalı,
Yaşayanlar Her Kurala Uymalı,

Sessiz Suskun Öküz Millet



Kırda Bayırda Ot Yayılan,
Görmedim Sesi Duyulan,