Yirminci Yüzyılda Çağ Dışı Kaldık
Gidende Gelende Hancıdır Hancı
Kendi Vatanımızda Olduk Yabancı,
Bin dokuzyüz doksanüç sanki daha dün,
Adam yiyen yamyamlar şeytan ile cin
Otuz yedi Canımızı yaktılar o Gün,
İki Temmuz Yine Geldi Kara Gün.
Lanet olsun İnsan yakarmı İnsan,
Altındaki yıllanmış yetmişlik taka,
Muavyenin dölünden çekeriz yaka,
Rezildir kepazedir değildir şaka,
Kovdum Ama Yine Geldi Şerefsiz.
Arsızdır utanmak nedir hiç bilmez,
Doğru Yol Var İken Tersine Gittik,
Virüs Belasından Eridik Bittik,
Elimizle Bu Dünyayı Dar Ettik,
Yinede Sen Bizi Koru Allahım.
Zalimde Zorbada Çok Olur Hile,
Yinede Yandı Ciğerimiz Canımız
Fani Olan Bu Üç Günlük Hayatta,
Gözümüzde Kalmadı Kat İle Yatta,
İkibin Yirmi Üç Yılında Altı Şubatta,
Yinede Herkes Puşt Kavatı Kucaklar.
Hep Görürüz Nice Ocaklar Söner,
Bu Dünyanın Çarkı Tersine Döner,
Yaşayan Toplumda Çok Olur Hüner,
Herkes gibi iki yüzlü olamam,
Tükürdüğüm tümüğü asla yalamam,
Yaş kırk yedi oldu hale bulamam,
Yıllardır ararım Dost Bulamadım.
Bozuk bu nesilin bozuk mayası,
Dünya beni benden aldın götürdün,
Bazen kendi halimde sustum oturdum,
Zamanla yarıştın ömrüm bitirdin,
Yılları Arkama Aldım Giderim.
Nede garip zaman ömrümü çaldı,
Yıllar Yılı Silinmez Yaşanan Anı
İnsanı İnsandan Soğutan Dildir,
Hem Rüzgardır Hemde Yeldir,
Bence Unutulmayan Bir Haldir,
Ben Tanımam Hain Olan İnsanı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!