Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zarif Kalbime İnme İner,
Hayatım Aynı Gün Söner,
Yuvama Baykuşlar Düner,
Benden Önce Ölme Hanım.

Canım Fedadır Ne Dersin,

Nefsiğin uğruna Ateşe yanma,
İster inan Dostum ister inanma,
Bu Dünyayı sade kendinin sanma,
Banada Sanada Ölüm Var Ağa.

Kendini avutma sersem beçare,

Bilip Bilmeden Boş Akıl Veren,
Adı Önemli Değil Eş Dost Yâr Yâren,
Kendini Yücede Yüksekte Gören,
Bana Deli Diyen Deliler Çoktur.

Ben Deli Olsam Nedir Onların Kâri,

Bizlere Akıl Verir Akıl Hocası



Senmi Akıllısın Benmiyim Deli,
Kendini Beğenen Yaşayan Ölü,

Bana Akıl Verir Kıl Oğlu Kıllar


Uğursuz Baykuşlar Dalda Öterken,
Şerefsiz Dostlarla Dostluk Biterken,
Hemde Benim Aklım Bana Yeterken,

Bana Akıl Verme Hey Akıl Küpü


Bir Yanlışa Doğru Çırpınıp Durdu,
Nankörler Dostu Sırtından Vurdu,
İnsan Oğlu Olarak Azdık Kudurdu,

Bana Acımayan İnsana Bende Acımam




Ağa Patronun Arkasından Koşamam,

Bak Şu Şerefsize Çok Bilmiş İte


Çıkarı Uğruna Namert Elini Öper,
Bu İtler Yüzünden Kıyamet Kopar,
Her Lafa Her Söze Sazanlık Yapar,

Mazlumun Garibin Ahını Alan,
İnneden İpliğe Her Şeyi Yalan,
Pis Yalaka Ağasına Köle Olan,
Aç Gözünü Önce Yola Bak Yola.
Bak Şu Yalakçıya Mal Oğlu Mala.

Neyine Güvenirsin Sıradan Kulsun,
Sana Göre Dostluk Böylemi Olsun,
Kim Olursa Olsun Allahtan Bulsun,
Bana Dost Görünüp Düşman Olanlar.

Kim Olursa Olsun Ne Derse Desin,