Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İnsanları Çözemedim Kırk Yıldır


İnsanların Bir Acayip Değişik Huyu,
Yüze Güler Geriden Kazarlar Kuyu,
Örnekleri Kadın Erkek Bayanı Bayı,

Geçim Telaş Bizi Getirir Dize,
Ağam hep alır Vermez Bize,
Bak Hele Şu Utanmaz Yüze,
İnsanları Hiçe Sayan Utansın.

Bu Milletin Malı Keyfi Pazar,

Çok Bilen Şaşkınlar Sınırı Aştı,
İnanki Bu Milletin Rotası Şaştı,
Kongreler Lebaleb Dolduda Taştı,
İnsanları İkiye Böldün Korona.

Kuvvetli Olandan Korkar Tırsarsın,

Herkes İyiyi kötüyü Gerçeği bilse,
Üç günlük Dünyada oynasa gülse,
Her İnsan birbirini sevse sevilse,
İnsan neden böyle olmaz Dünyada.

Nefsine tapmasa bölse paylasa,

Zalime zorbaya sessiz kalamam,
Bu gün tükürdüğümü yarın yalamam,
Hep ararım iyi İnsan bulamam,
İnsanlar Nokta nokta Çocuğu Olmuş.

Dünyada yaşamak bir hayli zordur,

İstersede olsan Ağa Paşa Bey,
Merak ediyorsan eğer buda Ney,
Sadece Dünyada Değişen Tek Şey,
İnsanlar Ölür Dünya Durur Yerinde.

Görmedim ölüme Çareyi Bulan,

Yetmiş ikide doğmuşum Köyde,
Madur yohsun olsakta her şeyde,
Bizdeki neşe yoktur Ağada Beyde,
Böyle Geçti O Çocukluk Yıllarım.

Akşam yatar sabah dağa çıkardım,

Müslümanım Diyen Hak Oğlu Hakta



Hemde Bismillah Der Yanlış İş Tutar,
Aktan Akım Dese Bile Haramı Yutar,

Böyle Müslümanlık Olmaz İnanki


Övünürler Müslümanım Diyerek,
Bismillah Diyerek Haram Yiyerek,
Madem Öyle İse Derim Ne Gerek,

Yakışmaz bu Millet birbirin Yerken,
İyi düşün onbeş Temmuzdur Derken,
Asker Tank üstünde can Çekişirken,
Boş Söz Boş Destan Karın Doyurmaz.

Vicdanlı İnsanlara yakışmaz Vurmak,